8 Mart İçin Kanije Hablemitoğlu Yazdı

Bir yerde bizim de yanlışlarımız var ama…

Kadına kibarlık yapmak için halk arasında kullanılan sözcüğün, kadının cinsel kimliği reddedilircesine Bayan olduğu bir ülkede kadın hakları ve pozitif ayrımcılık bilincinin varlığından söz etmek ne derece mantıklı bilemiyorum. Gereksiz bir evrimsel saptamanın kurbanıyız her şeyden önce. 21. Yüzyıla gelmişiz, hala kas gücü yönünden zayıflığımız bizim için başarıya, bağımsızlığa, mutluluğa engel olabiliyor. Genlerimize işlemiş vazgeçmek, savaşmamak, vücudunun, kalbinin her yeri yaralarla kaplı olsa bile ayağa kalkıp bir daha, yine mi düştün, bir daha denememek. Çoğunluk gibi davranmayan ve savaşan sayısız kadın var dünyanın her yerinde, yıllar geçtikçe pozitif ayrımcılık adına ilerlemeler de mevcut ama “kaderini kabullenmek” yerleşmiş bir algı maalesef. İşte tam da bu yüzden genç bir kadın olarak “bu erkekler ne hayvan” “bunlar bize nefes aldırmıyor” “tüh kaka erkek” demektense biraz da Türk kadınını eleştirebilmek istiyorum.

            Öncelikle aktivist feministlerin bir kısmıyla büyük problemlerim var. Tamam, çok güzel pozitif ayrımcılığı savunuyorlar, yürüyorlar, konuşuyorlar ama ciddiye alan olmuyor ki! Toplum içinde insanların dalga geçme konusu yaptıkları, isimleri panter, atmaca ve diğer bilumum hayvan isimleriyle yan yana getirilerek ağza alınan bu feministlere birinin dur deme vakti gelmedi mi sizce de? Bir feministin zaten erkek düşmanı olmaması gerektiğini söylemeye gerek bile yok eğer ki sadece pozitif ayrımcılık nosyonunun gelişmesi bizim hedefimizse. Hepsi olmasa da bu bahsettiğim güruh kendilerinin objeleştirilmesini engellemek için görünümlerini cinsiyetlerinden soyutlayarak bu işi yapıyorlar. Kadın olmanın estetik, güzellik, zarafet gibi bana kalırsa çok önemli özellikleri var. Bunları reddetmek ve bir nevi kendini erkekleştirmek çok da etkili bir çözüm değil kanımca. En nihayetinde ben, sen, o erkekler için değil, sadece kendimiz için her gün kalkıp aynada güzelliğimizi kutlamıyor muyuz? İş hayatında, siyasette de çok dikkatimi çekiyor kadınların erkekleşmesi… Erkekler kadın gibi kadın olduğun için seni ciddiye almıyor, belki yükselişini cinsellik içeren emellere bağlıyor; peki savaşmadan bunu kabullenerek ve cinsel kimliğinden soyutlanarak yeni nesil kadına nasıl bir imaj vereceksin?

            Bir diğeri de aile içinde kaybettiğimiz savaş. Anne olmayı dünya üzerinde sadece kadın ve dişi üstlenebilirken (erkek denizanası hariçmiş yeni öğrendim), pozitif ayrımcılık ve kadına, insana saygı kavramlarının çocuklara aktarılması görevi de bununla birlikte gelmektedir. Ancak maalesef, gözlemlediğim kadarıyla anneler oğullarını her şeyi söylemeye ve yapmaya haiz küçük prensler olarak yetiştirdikçe yetişen erkek çocukları nasıl saygı gösterip kendinden başka bireylere nasıl öncelik tanıyacağını öğrenemiyor. Hele de kocasının devamlı psikolojik olarak bastırıp, engellediği, bunu da “erkektir yapar” olarak yorumlayan bir kadının yetiştirdiği kız ve erkek çocuğun da bu geleneği devam ettirmesi fazlasıyla muhtemel. Yıl olmuş 2012, hala genç erkekler kız arkadaşlarına istediği kabalığı yapıp, ne giydiğinden, ağzından ne çıktığına kadar kontrol ederek her çeşit baskıyı ve yaptırımı uygulayabiliyorlar! Daha da acısı genç kızlar eğitimli olmalarına karşın kendilerini aşağılık kompleksine ve bağımlı, ihtiyaç duyan zavallı kategorisine sokmak konusunda fazlasıyla istekliler. Bu bir kültür olamaz, en azından eğitimi ve kendine saygısı olan hiçbir kadın kabul etmez. Ben bunu gördüğüm zaman genç bir kadın ve ileride de umutla anne olmak isteyen biri olarak utanıyorum gurur duyduğum cinsel kimliğim adına.

            Aslına bakılırsa gördüğüm nedir, okuduğum nedir, yaşadığım nedir; kısaca çok da fazla söyleyecek şeyim yok. Genç bir kadın olarak öğrendiğim bir şey varsa o da kadınlar savaşmadan, yere ne kadar düşürülürse düşürülsün vazgeçmeden, biraz da sürünmeden elde edemiyorlar mesleki ve yaşamsal bağlamda amaçladıklarını. Erkekler için evet daha kolay ama dünyanın sonu değil ya bazen göze almak lazım kavgayı, dövüşü ve yalnızlığı…

Yeni Makale: Mülkiyeliler Birliği Yayını Bilsay Kuruç'a Armağan Kitabı s:773-790, 2012

Yoksulluğun Azaltılmasında '‘Sosyal Kapital'’ Yaklaşımının Düşündürdükleri: Eleştiriler ve Gerçekler Şengül Hablemitoğlı*

Giriş

Son yıllarda ‘’sosyal kapital’’ kavramı, sosyal bilimler içinde geniş ve zaman zaman sosyal bilimcileri bile şaşırtan boyutlarda ilgi çekerek temel bir çalışma odağı olmuş, kuramsal ve deneysel çalışmalarda öne çıkmıştır. Oysa sosyal kapital, kavram olarak yeni olmadığı gibi, toplumların güven, işbirliği, karşılıklı bağımlılık gibi var olan sosyal değerlerinin sosyal kapital adıyla yeniden bir sunumundan başka bir şey değildir. Kavramın yeni olan tarafı, toplumların ekonomik ve sosyal kalkınmasında, refahın artırılmasında dikkate alınması gerektiğinin anlaşılması ve bunun bilimsel bir araç olarak kullanılmasıdır[1]. Ne olmuştur da var olan ve bilinen bu değerler hem toplumun hem de sosyal bilimlerin gündeminde sosyal kapital olarak ilk sıraya yerleşmiştir. Günümüzün dünyasında giderek yalnızlaşan birey, yaşamda tek başına mücadeleye terk edilmiştir[2].  

Bireyselleşmiş toplumun güçlü bağları ve dayanışma ile sürdürülen bir yaşamı yoktur. Yerini esnek bağlar, farklılaşmış ve birbirine benzemeyen bencilleşmiş bir topluluk yaşamı almıştır. Bunlar çoğu zaman sosyal bilimlerde uzunca bir süre eleştirel yaklaşımın radikal örnekleri olarak kabul edilmiştir. Bir gazeteye verdiği röportajında Margaret Thatcher’ın şu sözleri aslında bu anlamda çarpıcıdır.

“…bence çoğu kişinin bir sorunla karşılaştığında hükümetin bunu çözmesi gerektiğini düşündüğü bir devirdeyiz. –Bir sorunum var, yardım almalıyım- Evsizim, hükümet bana ev versin- diyerek kişisel sorunlarını topluma mal ediyorlar. Ve biliyor musunuz, toplum diye bir şey yoktur. Bireyler olarak erkekler kadınlar ve aileler vardır. Ve hiçbir hükümet, bireyler kanalıyla olmaksızın hiçbir şey yapamaz, insanlar önce kendi başlarının çaresine bakmalıdır…”

Thatcher’ın 10 Temmuz 1988 tarihinde Sunday Times’a verdiği röportajdaki bu sözleri sosyal devletin sonuna işaret ederken, küresel siyasetin yeni dönemini, yenidünya düzenini de tanımlamaktaydı. Devlet ve birey arasındaki ilişkinin olması gereken biçimine dair yeni bir felsefenin de ilamıydı. Ancak bu felsefe ile inşa edilmeye çalışılan toplumsal yapı bugün ürettiği sorunlarla tüm insanlığı tehdit eden boyutlara ulaşmıştır. Artan suç oranları ve şiddet, toplumsal değerlerdeki bozulma, ekonomik ve siyasi krizler, artan terörle güvenlik endişeleri, yoksulluk ve refah devleti ayrışması ile yaratılan huzursuzluklar ve duyarsızlık toplumları giderek derinleşen

---

[1]Feray Erselcan, (2009). ‘’Disiplinlerarası Ortak Bir Çalışma Alanı Olarak Sosyal Sermaye’’. Cumhuriyet Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, C.35, S.2, s. 248.

[2] Zygmunt Bauman, (2005). Bireyselleşmiş Toplum. Çev: Yavuz Alogan. İstanbul, Ayrıntı Yayınları, s.15.

çeşitli uygulamalarla sosyal ve uluslararası politikalara dönüştürülmüştür[1]. Yoksulluğun azaltılmasına ilişkin sosyal politikalar bunlar arasında ilk sırada yer almaktadır.

Sosyal Kapital ve Yoksulluk

Son yıllarda yararlılığı/varlığı çeşitli tartışmalara konu olan ve ciddi eleştirilere maruz kalan Birleşmiş Milletler ile çeşitli organizasyonlarının sosyal kapitalin yoksulluğun azaltılmasında etkin bir araç olacağına dair duydukları heyecan ve heves, sosyal kapital kavramını gündemlerine almalarına neden olmuştur. Hatta Dünya Bankası pek çok kriz yaşanan ülkede sosyal kapital kavramına sosyal riski azaltma projesi olarak bel bağlamıştır[2].

Genel olarak yoksulluk, ‘’yeterli bir yaşam standardına ve yaşam kalitesine ulaşma ve sivil, kültürel, ekonomik, siyasal ve sosyal haklar da dahil olmak üzere temel ihtiyaçların karşılanması hakkından yararlanmak için gerekli kaynaklardan, seçeneklerden, güvenlikten, yapabilme yeteneğinden ve güçten sürekli ya da kronik olarak yoksun olmakla belirlenen bir insanlık hali’’ olarak tanımlanmaktadır[3]. Yoksulluk temel insan ihtiyaçlarının karşılanması için gerekli mal ve hizmetlerden yoksun olmaya dayalı bir durum olmakla beraber, insan haklarının yaşamı sürdürmekle ilgili bütün unsurlarının eksikliği, yetersizliği ya da yok(sun)luğuna da dayanmaktadır. Yoksulluk, temel bir gelirden yoksun olmadır ve bununla birlikte insanca yaşamak için gerekli tüm insani gereksinimleri karşılayamamaktır. Küreselleşme ve liberalleşme yoksulluğu azaltmadığı gibi çok yönlü ve çok boyutlu bir yapı ile derinleştirmiş ve çeşitlendirmiştir. Çocuk yoksulluğu, kadın yoksulluğu, çalışan yoksullar, kırsal yoksulluk gibi farklı yoksulluk biçimleri ortaya çıkmıştır.

Dünya Bankası bu tanımların ve yoksulluk çeşitlerinin dışında yoksulluğu ekonomik olarak tanımlamaktadır. Bu doğrultuda gelir harcamalarını kapsayan günde 1 dolar 2 dolar gibi ölçümlerle, sağlık ve eğitim harcamaları da dâhil edilerek yapılan ölçümler ülkelerin farklı yoksulluk boyutlarının ortaya konmasını kolaylaştırır[4].

---

[1] Mehmet Ali Aydemir,(2011). Sosyal Sermaye: Topluluk Duygusu ve Sosyal Sermaye Araştırması. s. 3.

[2] Else Øyen, (2000). ‘’Social Capital Formation as a Poverty Reducing Strategy ?’’, UNESCO/MOST and CROP Seminar Paper, Geneva, June 28, pg. 12.

[3] Sanjeev Prakash, (2000). ‘’Social Capital and Rural Poor: What Can Civil Actors and Policies Do?’’, UNESCO/MOST and CROP Seminar Paper, Geneva, June 28, pg. 45.

[4] Asuman Altay, (2007). ‘’Bir Kamu Malı Olarak Sosyal Sermaye ve Yoksulluk İlişkisi’’, Ege Akademik Bakış, C.7, S.1, s. 349.

Örneğin; benzeri bir ölçümle 2010 yılının sonunda merkezi Londra’da bulunan uluslararası düşünce kuruluşu Legatum Enstitüsü tarafından yapılan ve 110 ülkenin yer aldığı refah listesinde Türkiye’nin 80’inci sırada olduğu belirlenmiştir. Ekonomi, fırsat eşitliği, girişimcilik, yönetim, eğitim, sağlık, kişisel ve ulusal güvenlik, kişisel özgürlük ve sosyal kapital kriterlerini dikkate alarak hazırlanan listede Türkiye’nin en iyi yerinin 51’inci sıra ile yönetim ve devlet kurumlarına duyulan güven kategorisinde olduğu, yargıya güven sıralamasında 23’üncü, orduya güven sıralamasında 29’uncu sırada yer aldığı saptanmıştır. Kişisel ve ulusal güvenlik açısından 83’üncü sırada olan Türkiye’nin en kötü derecesi refahın en önemli bileşeni olarak görülen sosyal kapital düzeyinde belirlenmiş ve 108’inci sırada yer almıştır[1]. Dünya Bankası’nın ‘’Yoksulluğun Azaltılması ve Ekonomik Yönetim Ağı (Poverty Reduction and Economic Management Network-PRMVP) başlıklı yoksulluk çalışmalarında, yoksulluk yaşanan ülkelerde ekonomik, politik ve sosyo-kültürel çevrelerin ve koşulların farklılık gösterdiği açıklanmaktadır. Ülkelerin büyüme potansiyelleri ile yoksulluk düzey ve kültürlerinin farklı olması nedeni ile tek tip bir yoksullukla mücadele stratejisinin benimsenmesinin anlamsızlığına da dikkat çekilmektedir[2]. Bilindiği gibi çok sayıda resmi ve resmi olmayan uluslararası kuruluş tarafından yoksul ülkeler için yardım programları ve paketleri hazırlanmakta ve uygulanmaktadır.

Ancak bu yardımların zaman zaman etkin olmadığı, yardımların çoğunlukla ihtiyaç sahibi ve muhtaç olanlara kimi zaman yolsuzluklar kimi zamanda Somali örneğinde olduğu gibi ülkelerin iç karışıklıkları nedeni ile ulaşamadığı, ulaşsa bile yapılan yiyecek ve giyecek yardımlarının öncelikle temiz suya, sağlık ve eğitim hizmetlerine erişmeyi sağlamada bir değer taşımadığı, salt yaşamda kalma mücadelesini desteklediği de bilinmektedir.

Oysa insanların bulaşıcı ve kronik hastalıklardan, baskı, ayrımcılık, çatışma ve şiddetten korunmaları, dinlenme, çalışma gibi yaşamsal haklara erişmelerini sağlayabilecek yardımlara ve yoksulluğu azaltma stratejilerine ihtiyaç duyulmaktadır. Şüphesiz bütün yoksul ülkeleri aynı kategoride irdelemek uygun olmamakla beraber, yoksulların içinde bulundukları durumun çok boyutlu değerlendirmeleri de yapılmalıdır. Yoksulluğun ekonomik boyutlarının yanında sosyal, fiziksel ve psiko-sosyal boyutları da dikkate alınmalıdır. Bunlara son yıllarda ‘’güvenlik boyutu’’ da eklenmektedir. Örneğin, yoksulluğun psikolojik boyutlarının analizi, yoksullara yapılacak ekonomik yardımların etkinliğini belirlemede yardımcı olmaktadır.  Yoksul bireylerin eğitimsizlikleri ve çeşitli yoksunlukları çoğu zaman utangaç, mahçup, sessiz ya da tersine kaba, saldırgan davranmalarına ve her durumda toplumdan dışlanmalarına neden olmaktadır. Yoksul

---

[1] Anon, (2010). Türkiye Yoksullukta Kaçıncı Sırada? http://www.sagduyuhaber.com/yazdir.asp?ID=1424  (Erişim Tarihi: 15.8.2011).

[2

bireylerin genellikle işsizlikle birlikte düzensiz gelirleri ekonomik krizlerle başa çıkmalarını olanaksız kılmaktadır.

Gelişmekte olan ülkelerde gelişen ekonomi ile çeşitlenen fırsatlardan ve büyümeden zengin kesimler gibi yararlanmaları mümkün olmadığından sosyal dışlanmışlığın yarattığı gerginlik ve huzursuzlukla yaşamlarını sürdürmektedirler. Uyuşturucu, alkol, suça karışma, şiddet gibi eğilimlerin fazla oluşu güvensizlik ve çaresizliği artırmaktadır. Bu durumda yoksul bireyler için güvensizliği pekiştiren bir diğer unsur da, devlet kurumlarının işleyişi ile sunulan mal ve hizmetlerin niteliği ve sunuluş şekillerinin yolsuzluk mekanizması ile gerçekleştiği kaygısıdır

[1]. Bu durum büyük kentlerde kendini gösteren bir yoksulluk biçiminin ortaya çıkışına katkıda bulunmuştur.

Metropollere ve büyük kentlere göç eden geliri düşük kesimlerin yaşam alanı olarak seçtikleri “kenar mekânlar” ın zaman içinde son 5-6 yıllık süreçte yerel yönetimler eli ile “kentsel dönüşüm alanları” na evrilmesi sonucunda “kent yoksulluğu” na zorunlu olarak bu alanlardan ayrılanlar tarafından oluşturulan yeni bir alt boyut daha eklemiştir. Özellikle kentsel dönüşümün zorlaması ile ortaya çıkan bu yeni kenar mekânlardaki yoksulluk hız kazanmakta ve yerleşik hale gelerek kendi kendini üreten bir kültür şeklini almaktadır. Küreselleşme öncesinde kente gelerek kenarda yaşayan nüfusun oluşturduğu yoksulların iş bulup çalışarak, para biriktirerek ya da imara açılan arsasından daire sahibi olarak zengin olma umutları varken,  bugünün yoksulluk olgusu bu açıdan beklentileri karşılayacak yapıda değildir. Çünkü kaybedilen sosyal değerlerin, normların, uyum sağlamaya çalışılan yaşam biçiminin, ortak yaşamla ilgili kuralların ve kaybedilen güvenin yeniden inşa edilmesi gerekmektedir

[2].

 Sosyal kapital bu noktada kapitalin diğer çeşitleri (ekonomik, insani, kültürel) gibi bir kaynaktır. Ancak aktive edilmesi ve yaratılması için en az iki insana ihtiyaç duyulmaktadır. Bu nedenle sosyal kapitalin artması ya da azalması için sosyal kapitali oluşturan aktörler arasındaki ilişkilerin doğası etkilidir. Çünkü sosyal kapitalin çoğalma ya da azalması kendi değeri ile gerçekleşmez.

Ronald Burt, bu durumu Robinson Crusoe ekonomisi olarak adlandırır

[3]. Sosyal kapitalin işlerliği için Cuma’nın bulunması gerekmektedir. Burt tarafından yapılan bu metaforik analiz, toplumsal yapının sunduğu olanaklar ve insanı kuşatan

---

[1] Deepa Narayan and Michael Woolcock, (1999a). Social Capital: Implications For Development Theory, Research and Policy. World Bank Research Obsever, Vol. 15, No. 2, pgs.15-17.

[2] Asuman Altay, (2007). s.357

[3] Robert Burt, (2005). Borkerage and Closure: An Introduction to Social Capital. Oxford University Press, New York, pg. 9.

kolaylaştırmakta, sosyal kapital ve ekonomik verimlilik arasındaki güçlü ilişkiyi belirginleştirmektedir. Burt’e göre, piyasa üç çeşit kapitale sahne olmaktadır. Ekonomik kapital banka hesabı ya da kredi gibi paraya dayalı iken zekâ, yetenek, enerji, bilgi ve deneyime dayalı olan insani kapital ve bireylerin bunları kullanmaları sırasında kurdukları ilişkilere dayanan sosyal kapital vardır. Sosyal kapitali diğerlerinden ayıran en önemli özellik, bireyin içinde olduğu sosyal ağları (kapitali) etkin kullanarak hem materyal hem de insani kaynaklara kolayca erişebilmesine olanak sağlamasıdır.

Bu nedenle yoksulluğun azaltılmasında küresel toplumun “ben” anlayışının yerini yeniden “biz” duygusuna bırakmasında önemli bir stratejik kaynak olarak görünmektedir.

Sosyal Kapital: Şu Bizim ‘’Hayat Paylaşınca Güzel’’ Söylemi İle Açıklanabilir mi?

Toplum olma, bir arada yaşama ontolojik (varoluşsal) bir durumdur. Sosyal kapital bir anlamda bunun kuramsallaşmış halidir. Ancak son yıllarda her derde deva bir reçete olarak her şeyin çözümü gibi sunulmaktadır. Oysa ne arz-talep esasına dayanan ekonomik kapital gibi, ne de bireysel yetenek ve eğitime dayalı bilgi ve donanım gibi değil, sosyal kapital bunlar arasında en az elle tutulur olanı ya da aslında hiç nesnelleştirilemeyenidir belki de…

Bugünün, çağımızın insanları birbirine güveniyor mu? Toplumu oluşturan bireyler eş, dost, komşu dışındaki başkaları ile de yan yana gelerek ortak bir amaç için çalışabiliyorlar mı? Ya da hiç tanımadıkları insanlara yardım edip, onlar için emek harcıyorlar mı? sorularının yanıtları sosyal kapitalin paylaşılan ve paylaşılması ile birey, toplum ve kurum adına yarar getirmesi beklenen bir kapital olmasında saklı deniyor.

Yani insan paylaştıkça mutlu mu oluyor? Ya da insanın paylaşması kendisinden başka kim(ler)i mutlu ediyor? Ekonomik kapitali oluşturan paranın saklandığı banka hesaplarını paylaşmak istemeyen insanın, sosyal kapital yolu ile düşünce, duygu, emek, vb. kaynaklarını paylaşmaktan mı söz ediliyor? Öyleyse bunun yararı ne olacaktır?

[1].

Bu noktada ulus-devleti eleştirenler, sosyal kapitalin bugünkü kadar dikkati çekmeyişine de açıklama getirerek, toplumdaki farklı kimliklerin varoluşundaki “sosyolojik tutkal”ın aslında üst kimliğin değil de kimlik tartışmalarından çok daha üst bir bakışla “daha iyi hayatlar” düşüncesi olduğuna ve bunun da sosyal politikalara zemin

---

[1] Faith Innerarity, (2000). ‘’Social Capital Formation in Poverty Reduction: Which Role for Civil Society Organizations and The State’’, UNESCO/MOST and CROP Seminar Paper, Geneva, June 28, pg. 63.

Asuman Altay, (2007). ‘’Bir Kamu Malı Olarak Sosyal Sermaye ve Yoksulluk İlişkisi’’,s.350

Dr. Hikmet Boran 2. Ulusal Tıp Günleri 10-11 Aralık 2011 Antalya

11 Aralık 13.00- 14.15 Prof. Dr. Nusret Fişek Birinci basamak sağlık hizmetleri oturumu 'Afet Yönetiminde Toplumsal Cinsiyet Odaklı Müdahale ve Kadın Sağlığı'konulu bir konuşma yapacağım...

YENİ KONFERANS

5 Temmuz 2011 Salı akşamı ODTÜ Lions için bir konferans vereceğim; Pandoranın Kutusundan Alzheimer Çıkarsa!!! umarım ilerleyen yaşımızda hiç birimizin başına gelmez...

HABERLER

1. SÖYLEŞİ 8 Haziran 2011 Çarşamba günü saat 18.00' de  Ankara Güven Hastanesi'inde ''Kariyerinizi Yönetmek İçin Kendi Kendinizin Avatarı Olmak'' konulu bir söyleşide konuşacağım.

2. KONFERANS 27-28 Haziran 2011 Diversity Conference Hochschule Neu-Ulm University Haziran ayının son haftası Almanya'da Neu-Ulm Üniversitesi tarafından düzenlenen Çeşitlilik Konferansına katılıyorum. İlginç bir konuşma hazırladım dönüşte görselleri ve toplantının kısa bir özetini sizlerle paylaşacağım.

"Social Computing As An Opportunity of Cultural Diversity: What Can Be Done For Social Inclusion ? '' başlıklı bir konuşma yapacağım ve çok heyecanlıyım, hem Türk hem de Alman öğrenciler ile akademik çalışanlar olacak.

Yakında: Yeni Araştırma

Gençlerin Gözünden Aşkın Renkleri-Çok Kültürlü Bir Yorum

Yakında: Yeni Kitap

Post-Modern Akrabalık-Sosyal Kapital

Akademik Özgeçmişim...

Derece	Bölüm/Program	Üniversite	Yıl
Lisans	Ziraat Fakültesi Aile ve Tüketici Bilimleri	Ankara Üniversitesi	1986
Y.Lisans	Aile ve Tüketici Bilimleri ABD	Ankara Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü	1989
Doktora	Aile ve Tüketici Bilimleri ABD	Ankara Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü	1996
Doçent	Aile ve Tüketici Bilimleri ABD	Ankara Üniversitesi	1998
Profesör	Aile ve Tüketici Bilimleri ABD	Ankara Üniversitesi	2005

Yüksek Lisans Tezi: “Ankara’da Farklı Sosyo-Ekonomik Düzeydeki Yaşlı Kadınların Ekonomiye Yönelik Tutumları ve Tüketim Davranışları Üzerinde Bir Araştırma”. Ankara Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, (05.09.1989)

Doktora Tezi: “Kırsal Ailede Kadının İş Modelleri ve Kararlara Katılımı”. Ankara Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, (10.04.1996)

Görevler:

Görev Unvanı	Görev Yeri	Yıl
Ar.Gör.	Ankara Üniversitesi Ziraat Fakültesi-Aile ve Tüketici Bilimleri	1987-1997
Dr.Ar.Gör.	Ankara Üniversitesi Ziraat Fakültesi-Aile ve Tüketici Bilimleri	1997-1998
Visiting Scholar	USA, Purdue University Faculty of Liberal Arts                                  Women’s Studies Program	1997
Doçent	Ankara Üniversitesi  Aile ve Tüketici Bilimleri Bölümü	1998-2005
Profesör	Ankara Üniversitesi Aile ve Tüketici Bilimleri Bölümü	2005-2008
Profesör	Ankara Üniversitesi Sağlık Bilimleri Fakültesi Sosyal Hizmet Bölümü	2008-

Yönetilen (Danışmanlık Yapılan)Yüksek Lisans Tezleri  :

*Ailelerin Konut Satın Alma Tutum ve Davranışları Üzerinde Bir Araştırma(Baran, H., 2007)

*Üniversite Öğrencilerinin Yaşamdaki Riskleri Algılamaları Üzerinde Toplumsal Cinsiyet Etkisinin İncelenmesi ( Yıldırım, F., 2007 )

*Maslow’un İhtiyaçlar Hiyerarşisine Göre Konutların SWOT Analizi ile Değerlendirilmesi

(Erdem, E., 2008 )

 

*Etnosentrik ( Ulusal Menşeli Ürün) Tüketim Davranışlarına Toplumsal Cinsiyet Etkisinin İncelenmesi: Bir Tüketim Değerleri Modeli Uygulaması ( Keleş, M., 2008)

*Depresyon Tanısı Alan Hastalarda Evlilikte Diadik Uyumun ve İlişki Kalitesinin Belirlenmesi: Aydın İlinde Bir Araştırma (Ateş Kaçar, D. 2011)

Yönetilen (Danışmanlık Yapılan) Doktora Tezleri

*Üniversite Öğrencileri Sosyal Adaletten Ne Anlıyor ? Sosyal Adalet İlkeleri Bağlamında Bir Eğilim Belirleme Araştırması (Yıldırım, F., 2011)

*Öğretmenlerin Emeklilik Dönemine Uyumları ve Yaşam Tatminleri (Salman, S., 2005)

Yönetilen (Danışmanlık Yapılan) Dönem Projeleri (2001-2009)

*Sürdürülebilir Gelişme Ekseninde Teori(ler)den Günlük Yaşama “Sosyal Adalet”

*Meme Kanseri ve Yaşam Kalitesi: Denizli Örneğinde Çok Değişkenli Bir Analiz

*Erken Ergenlik Çağındaki (12-15 Yaş Grubu) Çocukların Gözü ile Aile Yaşamı Kalitesi: Sosyo-Metrik Bir Model Denemesi  

*Siber Toplum: Sanal Gerçeklik Çağında Aile Yaşamının Sosyo-Politiği

*Ev Ekonomisi Teknisyenlerinin İş ve Aile Yaşamına İlişkin Tatmin ve Stres Faktörlerinin İncelenmesi

*Aile Sisteminin Barış Kültürüne Katkıları   

*Aile Sisteminde Stres Yönetimi

*Kadın ve Çevre Etkileşiminde Ekolojist Bir Bakış Açısı: Ekofeminizm

*Üniversite Öğrencilerinin Sigara ile İlgili Tutum ve Davranışları Üzerinde Bir Araştırma  

*Aile Kapitalinin Kaynak Yönetimi Perspektifinden Yorumlanması

Yürütülen Lisans Dersleri

Kadın Sorunları ve Sosyal Hizmet

Yaşlılar İçin Sosyal Hizmet

Sosyal Hizmette Çağdaş Yönelimler

Sosyal Politika ve Planlama

Sosyal Hizmette Etik

Yürütülen Yüksek Lisans ve Doktora Dersleri

Aile İçi Şiddet

Küreselleşme ve Aile

Küreselleşme ve Uluslararası Sosyal Hizmet

Sosyal Hizmette Feminist Yaklaşımlar

Sosyal Hizmette Yas Danışmanlığı

Sosyal Hizmet ve İnsan Hakları

Sosyal Hizmet ve Meslek  Etiği

Yaşlı Refahına Eleştirel Bakış

Projelerde Yaptığı Görevler :

*Ergenlerin Risk Algılama ve Riskten Korunma Tutumları Üzerinde Toplumsal Cinsiyet Etkisinin Ekolojik Model İle İncelenmesi, Ankara Üniversitesi BAP /2010 (Proje Yürütücüsü-Devam ediyor)

*Ankara Büyükşehir Belediyesi Yaşlılara Hizmet Merkezi’nde Yalnız Yaşayan Yaşlılar İçin Toplumsal Temelli Bir Bakım Hizmeti Önerisi: Sürdürülebilir Günlük Yaşam Destek Gönüllüleri Ağı, TÜBİTAK 1001 SOBAG/ 2007 (Proje Yürütücüsü-Devam ediyor)

*İş ve Aile Sisteminin Dengelenmesinde Kadınların Part-Time Çalışma Olanakları, TÜBA, Doktora Sonrası Yurt Dışı Araştırma Projesi 1997, ABD University of Purdue  (Proje Yürütücüsü)

İdari Görevler :

Dekan                
Ankara Üniversitesi Sağlık Bilimleri Fakültesi  
(Kasım 2008-)

Bölüm Başkanı  
Ankara Üniversitesi Sağlık Bilimleri Fakültesi
Sosyal Hizmet Bölümü 
(Mayıs 2008)

Bölüm Bşk. Yrd. 
Ankara Üniversitesi Aile Ve Tüketici Bilimleri Bölümü                          
(2007-2008)

Bilimsel Kuruluşlar/STK Üyelikleri :

*Dr.Necip Hablemitoğlu Toplumsal Araştırmalar Derneği –NEHTAD kurucu üyesi

*International Association of Schools of Social Work-IASSW Üyesi

*International Federation of Social Workers-IFSW Üyesi

*T.C. Başbakanlık Sosyal Hizmetler Danışma Kurulu YÖK Temsilcisi ve Üyesi

*Ankara Üniversitesi Üreme Sağlığı Eğitim, Araştırma, Uygulama ve Eğitim Merkezi Danışma Kurulu Üyesi

*Ankara Üniversitesi Ölçme ve Değerlendirme Uygulama ve Araştırma Merkezi  Danışma Kurulu Üyesi

*Ankara Üniversitesi Yaşlılık Çalışmaları Uygulama ve Araştırma Merkezi Bilimsel Danışma Kurulu Üyesi

*Çanakkale 18 Mart Üniversitesi Kadın Çalışmaları Araştırma ve Uygulama Merkezi Bilimsel Danışma Kurulu Üyesi

*Pamukkale Üniversitesi Kadın Sorunları Uygulama ve Araştırma Merkezi Bilimsel  Danışma Kurulu Üyesi

*Politik Psikoloji Derneği Üyesi

*Toplumsal Bellek Platformu Üyesi

*Tüm Öğretim Üyeleri Derneği-TÜMÖD Üyesi

Ulusal Düzeyde Kurumsal Eğitim ve Seminer Çalışmaları

*Yaşlı Bakımında Gönüllü Desteği ‘’Eğitim Modülü’’ Geliştirme (Ankara Büyükşehir Belediyesi Yaşlılara Hizmet Merkezi ile )

*Hastaneler İçin Entegre Bir ‘’Sosyal Hizmet Modeli’’ (Ankara Üniversitesi İbn-i Sina Hastanesi Hasta Hakları Koordinasyon Birimi ile)

*Ameliyathane Hemşireliği : Takım Oyununun Vazgeçilmez Üyesi (Ankara Üniversitesi İbn-i Sina Hastanesi Hasta Hakları Koordinasyon Birimi ve Cerrahi Hemşireliği birimi ile)

(i)       Kişisel Gelişim Eğitimi

(ii)      Eğitici Eğitimi

*Herkes İçin  ‘’Sağlık Okur-Yazarlığı’’  Eğitimi (Ankara Üniversitesi Vakfı Özel Lisesi Rehberlik Zümresi ile)

*Ayrımcılığa Karşı ‘’Eşitlik ve Çeşitlilik’’  Eğitimi

YAYINLAR

A. Uluslararası hakemli ve SCI-expanded, SSCI, AHCI kapsamındaki dergilerde yayımlanan makaleler :

A1. HABLEMITOGLU, S., OZKAN, Y. and PURUTCUOGLU, E., 2010. The Assesment of The Houses in the Theory Maslow’s Hierarcy of Needs. European Journal of Social Sciences, 16(2):222-228.

A2. HABLEMITOGLU, S., OZKAN, Y. and PURUTCUOGLU, E., 2010. The Millenium Child Poverty in Developing Turkey. The Journal of International Social Research, 3(12): 230-237.

A3. HABLEMITOGLU, S. ÖZMETE, E., 2010. Sustainable Water Management: A Case Study on Saving Behaviour of Turkish Women for Domestic Water Usage. European Journal of Social Sciences, 12(3): 447-456.

A4.HABLEMITOGLU, S., YILDIRIM, F., 2008. The Relationship Between Perception of Risk and Desicion Making Styles of Turkish University Students: A Descriptive Study of Individual Differences. World Applied Sciences Journal, 4(2): 214-224.

A5. HABLEMITOGLU, S., YILDIRIM, F., 2008. Gender Differences in the Influence of Egocentrism and Focalism on Turkish Young Peoples Optimsm: Are Young Men More Optimistic or Young Women More Realistic? World Applied Sciences Journal 5(1):42-53.

A6. HABLEMİTOGLU, S., 2004. Investment in The Future for Realization of A Right: Girl’s Education in Turkey. AnAlize-The Journal for Feminist Analysis, 15(2):35-42.

A7. HABLEMİTOGLU, S., GONEN, E., 1991. Elderly Women in Turkey: An Economic Viewpoint. International Journal of Sociology of the Family, 21(1):85-96. (HABLEMİTOGLU, S., GONEN, E., 1991. Elderly Women in Turkey: An Economic Viewpoint. In Roles of Women in Muslim Countries (Ed.by; M. Singh Das) M.D. Pub. Put. Ltd., New Delhi)

A8. GÖNEN, E. ve HABLEMİTOĞLU, Ş., 1989. The Socio-Economic Status of Women in Turkey. Turkish Review, 3(16): 143-150.

B. Uluslararası bilimsel toplantılarda sunulan ve bildiri kitabında (Proceedings) basılan bildiriler :

B1. HABLEMİTOĞLU, Ş., ÖZKAN, Y. ve YILDIRIM, F., 2009. Meme Kanserinden Sonra Yaşam: Fiziksel, Sosyal ve Duygusal Refaha Tedavi Sürecinin Etkisi. Uluslararası Multidisipliner Kadın Kongresi: Değişim ve Güçlenme, 13-16 Ekim, İzmir.

B2.HABLEMİTOĞLU, Ş., 2009. Medyatik Hayırseverlik ve Muhafazakar Popülizm Kıskacında ‘’Sosyal Haklar’’. Sosyal Haklar Uluslararası Sempozyumu, 22-23 Ekim, Antalya.

B3. BAYRAM, N., DOGAN, A., HABLEMİTOGLU, S. and OZKAN, Y., 2009. Life satisfaction and financial deprivation among high school students with Turkish background. A Study from Germany. II^nd International Congress of European Turks, May 14-16, 2009 / Antwerp – Belgium.

B4. HABLEMITOGLU, S., OZMETE, E. and BAYOGLU, A.S., 2009. The Ecological Framework Of Violence Against Women In Turkey: A Life-Cycle Approach.  "Rural Environment, Education, Personality", 29-30 May, Institute of Education and Home Economics and Latvia University of Agriculture, Jelgava, Latvia. 

B5. HABLEMİTOĞLU, Ş. ve YILDIRIM, F., 2009. Understanding Gender To Prevent Abuse and Trauma Depending on Violence: The Ecological Approach. 3th International Conference on Women’s Studies: Gender at the Crossroads: Multi-diciplinary Pespectives, 20-22 April, North Cyprus, Famagusta.

B6. HABLEMITOGLU, S., 2008. Logic of Relation Between Consumerism and Peace: To Understand Consumerism in Post-Modern Life. 1st International Conference on Social Sciences, 21-22 August, İzmir.

B7.HABLEMİTOĞLU, Ş., 2008. Hollanda Türk Toplumunda Bir Grup Çalışması Deneyimi: Çok Kültürlülük Bağlamında Kadının Toplumsal Cinsiyet Rollerinin Algılanması ve Aile İçi Şiddet. I. Çok Kültürlülük Bağlamında Avrupalı Türkler Kongresi, 22-23 Şubat Antwerb, Belçika.

B8. HABLEMITOGLU, S., 2007. Women and Violence: A Research on Perceptions of Turkish Community in Holland. 1st International Conference on Sociology, May 14-17, Athens,Atiner, Greece.

B9. HABLEMİTOĞLU, Ş. ve ÖZMETE, E., 2006. Çalışan Evli Kadınların Yaşam Tatmininin Farklı Boyutları ile İrdelenmesi. I. Uluslar arası Ev Ekonomisi Kongresi-Sürdürülebilir Gelişme ve Yaşam Kalitesi, 22-24 Mart, Ankara.

B10. HABLEMITOGLU, S. and OZMETE, E., 2005. Ethical Approach to Economic and Rational Water Consumption. International Symposium Water for Development Worldwide. 7-11 September, Ministry of Energy and Natural Resources Istanbul.

B11. HABLEMİTOĞLU, Ş., 2000. Türkçü Akım ve Kadın Hareketi. Yeni Dünya Düzeni Kadın ve İrtica Uluslararası Konferansı, 18-20 Şubat, Ankara.

B12. GÖNEN, E. ve HABLEMİTOĞLU, Ş., 1992. Tüketici ve Çevre Bilinci. III. Milletlerarası Tüketicinin Korunması ve Tüketici Hakları Sempozyumu, 14 Mart, İstanbul.

C. Uluslararası bilimsel toplantılarda sunulan ve yayınlanmayan bildiriler

C1. HABLEMITOGLU, S., PURUTCUOGLU, E., and OZKAN, Y., 2010. Interpersonal Impact of Poverty on Children in Turkey. III. International Congress on Interpersonal Acceptance and Rejection, July 28-30, Padua.

C2. HABLEMITOGLU, S., VAROL, F.C., and OZKAN, Y., 2010. Transition to Adulthood in Foster Care: A Discussion. III. International Congress on Interpersonal Acceptance and Rejection, July 28-30, Padua.

C3. SARP, N., HABLEMITOGLU, S., 2010. Gender Diversity and Equality of Healthcare System in Turkey. Diversity and Equality in Healthcare  Leonardo Partnership Projects Mobility Meeting, July 5-9, London.

C4. HABLEMITOGLU, S. and OZMETE, E., 2010. Human Development Approach To Youth in Turkey: Neither Child Nor Adult-Therefore ‘’Invisible’’. 2010 Joint World Conference Social Work and Social Development, June 10-14, Hong Kong.

C5. HABLEMİTOĞLU, Ş., PURUTÇUOĞLU, E. ve YILDIRIM, F., 2010. Kadınlar Jinekolojik Muayeneden Neden Korkarlar? Uluslararası Kadın ve Sağlığı Kongresi, 3-5 Haziran, Sakarya ( Poster ).

C6. HABLEMİTOĞLU, Ş., 2010. Aile İçi Şiddeti Önlemek Çocuk Suçluluğunu ve Mağduriyetini Azaltır mı? Suça Sürüklenen ve Mağdur Çocuklar Uluslararası Sempozyumu, 27-28 Mayıs, Diyarbakır.

C7. SARP, N., HABLEMITOGLU, S., ESATOGLU, A.E. and YASAR, Y.G., 2010. The Need For Mainstreaming Gender Perspective into Health System in Turkey. Diversity and Equality in Healthcare  Leonardo Partnership Projects Mobility Meeting, April 7-8, Dublin.

C8. OZKAN, Y. and HABLEMITOGLU, S., 2009. Identity Crisis of Turkish Youth in Europe: Neither Turkish nor German. II^nd International Congress of European Turks, May 14-16, 2009 / Antwerp – Belgium.

C9. HABLEMITOGLU, S., 2008. Work and Family Satisfaction and Stress Factors as Percieved by Home Economists in Turkey. IFHE 100^th Anniversary World Congress Home Economics: Reflecting the Past - Creating the Future, July 26-31, Lucerne/ Switzerland.

C10. HABLEMITOGLU, S., 2008. Hearth and Home: The Hestian Paradigm as a Critique of Human Actions.  2nd International Conference on Sociology  May 12-15, 2008, Athens, Greece.

C11. HABLEMITOGLU, S., 2006. Gender and Domestic Violence: Cultural Interaction. Conferentie Over Eergerelateerd en Huiseljik “ Dicht Bij Huis “, Avrasya Foundation, February 12-13, Den Haag, Netherlands.

C12. HABLEMITOGLU, S., OZMETE, E., 2005. Home Economics Leadership in Turkey. IFHE Annual Meeting, 4-8 February, Bonn. (HABLEMITOGLU, S. and OZMETE, E., 2007. Home Economics Leadership in Turkey. Newsletter of the Home Economics Institute of Australia. April:16-17.)

C13. Gönen, E., HABLEMİTOĞLU, Ş., Özmete, E., 2002. Evde Tek Başına: Kendi Kendine Bakım Çocuklar İçin Kaliteli ve Güvenli Bir Seçenek midir ? Uluslararası Erken Çocukluk Eğitimi Kongresi, 2-3 Mayıs, İstanbul.

C14. HABLEMİTOĞLU, Ş., 1999. 21. Yüzyılın Eşiğinde Türk Dünyası Topluluklarının “Kadın Gündemi”. 1. Türk Dünyası Kadınlar Kurultayı, 6-8 Mayıs, İstanbul.

D. Yazılan ulusal kitaplar/kitap bölümleri :

D1. HABLEMİTOĞLU, Ş., 2011. Modern Akrabalık: Sosyal Kapital. Kilit Yayınları (Baskıda) (259 sayfa).

D2. HABLEMİTOĞLU, Ş. ve ÖZMETE, E., 2010.Yaşlı Refahı: Yaşlılar İçin Sosyal Hizmet. Toplum Dizisi I, Kilit Yayınları, Ankara. (288 sayfa).

D3. HABLEMİTOĞLU, Ş., 2009. Neoliberalizmle Çatışan Sosyal Politikanın Evrensel Rüyası: ‘’Barış Kültürü’’. Sosyal Politikada Güncel Sorunlar, Ankara Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi Yayın No: 596, Yay. Haz.lar: P. Esin, İ. Savcı, Ş. Gökbayrak, M.E. Kart ve F.Y. Akkaya, Sosyal Politika Araştırma ve Uygulama Merkezi, Ankara Üniversitesi Basımevi, Ankara (s: 257-274).

D4. HABLEMİTOĞLU, Ş. ve YILDIRIM, F., 2009. Risk Çağı ve Gençler. Eflatun Yayınları, Yayın No:12, Ankara (168 sayfa), (1. Baskı).

D5. HABLEMİTOĞLU, Ş., 2005. Toplumsal Cinsiyet Yazıları: Kadınlara Dair Birkaç  Söz. Toplumsal Dönüşüm Yayınları: 282, Araştırma ve İnceleme:102, İstanbul (238 sayfa).

D6. HABLEMİTOĞLU, Ş., 2004. Küreselleşme: Düşlerden Gerçeklere. Toplumsal Dönüşüm Yayınları: 246, Araştırma ve İnceleme: 86, (I. Basım), İstanbul (205 sayfa)

D7. GÖNEN, E., HABLEMİTOĞLU, Ş. Ve ÖZMETE, E., 2004. Akademisyen Kadınlar. Toplumsal Dönüşüm Yayınları: 241, Araştırma ve İnceleme: 83 (I. Basım ), İstanbul (85 sayfa)

D8. HABLEMİTOĞLU, Ş., EVLER, S., 2002. Patriarka İçin Yapısal Bir Yorum  ve Hestian Modeli. Ankara Üniversitesi Ev Ekonomisi Mezunları Derneği Yayınları Bilim Serisi:2, Ankara Üniversitesi Basımevi, Ankara (127 sayfa)

D9. HABLEMİTOĞLU, Ş., 2001. Kırsal Alanda İşgücü Değeri ile Kadınlar: Bir Toplumsal Cinsiyet Analizi Örneği. Türkiye Ziraat Odaları Birliği Yayın No: 225, Ankara (96 sayfa)

D10. GÖNEN, E., HABLEMİTOĞLU, Ş. ve ÖZMETE, E., 2000. Ankara’da Su Tüketimine İlişkin Tutum ve Davranışlar. DSİ Teknoloji Dairesi Başkanlığı Basım ve Foto Film Şube Müdürlüğü, Ankara (61 sayfa )

D11. HABLEMİTOĞLU, Ş. ve HABLEMİTOĞLU, N., 1998. Şefika Gaspıralı ve Rusya’da Türk Kadın Hareketi (1893-1920). Kırım Dergisi Yayını, Ajans Türk Matbaası, Ankara (672 sayfa)

D12. HABLEMİTOĞLU, Ş., 1998. Çarlık Rusya’sında Türk Kadın Hareketi. Kadınlar Olmadan Asla (Der: Z. Göğüş), Sabah Kitapları: 86, Türkiye’den Dizisi:9 s:83-97, İstanbul.

D13. GÖNEN, E., HABLEMİTOĞLU, Ş., 1993. Yaşlı Kadınların Boş Zaman Tercihlerine İlişkin Davranışları. Ankara Üniversitesi Aile ve Tüketici Bilimleri Bölümü Çalışmalarından Bir Kesit. Ankara Üniversitesi Ziraat Fakültesi Baskı Ofset Ünitesi, s:14-21, Ankara.

D14. GÖNEN, E., HABLEMİTOĞLU, Ş., 1991. Yaşlı Kadınların Ekonomik Durumları Üzerinde Bir Araştırma. Ankara Üniversitesi Ziraat Fakültesi Yayınları: 1197, Bilimsel Araştırmalar ve İncelemeler: 656, Ankara (65 sayfa)

D15. GÖNEN, E., HABLEMİTOĞLU, Ş., 1990. Aile Ekosisteminde Değişim ve Stabilite Ankara Üniversitesi Ziraat Fakültesi Yayınları:1286, Derlemeler:54,  Ankara (42 sayfa)

D16. GÖNEN, E., HABLEMİTOĞLU, Ş., 1990. Toplumsal Değişme ve Aile: Yapı, Etkileşim ve İşlevleri. Ankara Üniversitesi Ziraat Fakültesi Yayınları:1284, Derlemeler: 55, Ankara (45 sayfa

E. Ulusal hakemli dergilerde yayımlanan makaleler :

E1.HABLEMİTOĞLU, Ş., ÖZMETE, E., BAYOĞLU, A.S. VE YILDIRIM, F., 2010. Gönüllü Gençlere Göre Yaşlılara Yönelik Toplumsal Temelli Bakım ve Destek Hizmetlerindeki Öncelik Alanları. Yardım ve Dayanışma, 1(2): 33-44.

E2. HABLEMİTOĞLU, Ş., ÖZKAN, Y. ve YILDIRIM, F., 2010. Bir Fedekarlık Örneği Olarak ‘’Kan Bağışı ‘’ . Aile ve Toplum, 5(20): 67-78.

E3. HABLEMİTOĞLU, Ş., ÖZMETE, E. Ve YILDIRIM, F., 2009. Hamilelikte İnsan Kapitalinin Sürdürülebilirliği: Ergonomik Bir Bakış Açısı. Verimlilik Dergisi,  2010/2: 109-121.

E4. HABLEMİTOĞLU, Ş. ve Yıldırım, F. 2007. Küresel Toplumda Ailenin Güçlenmesi ve Aile ve Tüketici Bilimleri Eğitimin Önemi. Mesleki Eğitim Fakültesi Dergisi, 2(3) 59-73.

E5. HABLEMİTOĞLU, Ş., 2006. Giysilerde Çok Boyutlu Bir Kalite Göstergesi: Estetik. Mesleki Eğitim Fakültesi Dergisi, 1(1): 1-10 .

E6. HABLEMİTOĞLU, Ş., 2002. Toplumsal Cinsiyete Dayalı Şiddetin Ekolojik Boyutu. Sağlık Bilimleri Araştırma Dergisi, 12(25): 41-48.

E7. HABLEMİTOĞLU, Ş., 2001. Bonuslu Ürünlere İlişkin Tüketici Tutumları. Pazarlama Dünyası, 15(90): 4-9.

E8. HABLEMİTOĞLU, Ş., 2001. Yaşlı ve Aile Etkileşiminin Dayanışma Boyutu. Yaşlı Sorunları Araştırma Dergisi, 1(1): 51-56.

E9. HABLEMİTOĞLU, Ş., 2000. Gıda Güvenliği Konusunda Tüketici Hakları. Standard, 39(459): 41-47.

E10. HABLEMİTOĞLU, Ş., 1998. İş ve Aile Sisteminin Dengelenmesinde Kadınların Part-Time Çalışma Olanakları. Verimlilik Dergisi, 27(4): 127-144.

GÖNEN, E. ve HABLEMİTOĞLU, Ş., 1998. Teknoloji ve Etik. Standard, 37(439): 78-83.

E11. GÖNEN, E. ve HABLEMİTOĞLU, Ş., 1991. Yaşlı Kadınların Tüketim Davranışları Üzerinde Bir Araştırma. Standard, 30(356): 12-15.

E12. GÖNEN, E. ve HABLEMİTOĞLU, Ş., 1990. Yaşlıların Tüketim Harcamaları. Standard, 29(340): 40-44.

F. Ulusal bilimsel toplantılarda sunulan ve bildiri kitaplarında basılan bildiriler:

F1. HABLEMİTOĞLU, Ş., ÖZKAN, Y. ve  YILDIRIM, F., 2009. Bir İyilik Hareketi Olarak ‘’Kan Bağışı’’. I. Ulusal İyilik Sempozyumu, 20-21 Haziran, Elazığ.

F2.HABLEMİTOĞLU, Ş. ve YILDIRIM, F., 2009. Gençlerin Gözünden Sanal Bir Sosyal Kapital Olarak ‘’Facebook’’. 11. Ulusal Sosyal Bilimler Kongresi, 9-11 Aralık, Ankara.

F3. HABLEMİTOĞLU, Ş., ÖZMETE, E., BAYOĞLU, A.S. ve YILDIRIM, F., 2009.Ankara Büyükşehir Belediyesi “Yaşlılara Hizmet Merkezi”nde Bir Proje: “Sürdürülebilir Günlük Yaşam Destek Gönüllüleri Ağı”. V. Ulusal Yaşlılık Kongresi, Sivas.

F4. HABLEMİTOĞLU, Ş., YILDIRIM, F., 2009. Yaşlı Sağlığı ve Bir Sosyal Ekoloji Yorumu. V. Ulusal Yaşlılık Kongresi, Sivas.

F5. HABLEMİTOĞLU, Ş., ÖZKAN, Y. ve ÇİFCİ, G.E., 2009. Yaşlı Refahının Artırılmasında Evcil Hayvanların Rolü. V. Ulusal Yaşlılık Kongresi, Sivas.

F6. HABLEMİTOĞLU, Ş., 2009. Küreselleşme Sürecinde Aile Yapısı. Diyanet İşleri Başkanlığı Kutlu Doğum Haftası Etkinlikleri: Küreselleşen Dünyada Aile Sempozyumu, 15-16 Nisan, Balıkesir.

F7. HABLEMİTOĞLU, Ş. ve YILDIRIM, F., 2008. Toplumsal Temelli Yaşlı Bakımı: Bir Sosyal Kapital Yorumu. 12. Ulusal Halk Sağlığı Kongresi, 21-25 Ekim, Ankara (Poster Bildiri).

F8. HABLEMİTOĞLU. Ş. ve YILDIRIM, F., 2008. Erken Ergenlik Dönemindeki (12-15 Yaş Grubu) Çocukların Gözüyle Aile Kapitali: Sosyo-Metrik Bir Model Denemesi. 6. Çocuk Kültürü Kongresi: Türkiye’de Çocuk Yetiştirme Yaklaşımlar, Yöntemler, Sorunlar, Çözümler 13-14 Ekim, Ankara.

F9. HABLEMİTOĞLU, Ş., ÖZKAN, Y. ve YILDIRIM, F., 2008. Yaşlılığa Bağlı Görme Kusurları ve Günlük Yaşamın Sürdürülmesinde Ergonominin Desteği. 14. Ulusal Ergonomi Kongresi, Karadeniz Teknik Üniversitesi, 30 Ekim-1 Kasım, Trabzon.

F10. HABLEMİTOĞLU, Ş., ÖZMETE, E. ve YILDIRIM, F., 2008. Hamilelikte İnsan Kapitali ve Ergonomi. 14. Ulusal Ergonomi Kongresi, Karadeniz Teknik Üniversitesi, 30 Ekim-1 Kasım, Trabzon.

F11. HABLEMİTOĞLU, Ş. ve KELEŞ, M., 2008. Etnosentrik Tüketim ve Toplumsal Cinsiyet: Bir Cetscale Uygulaması. Yönetim ve Ekonomi Bilimleri Konferansı (YEBKO),11-12 Eylül, İzmir.

F12. HABLEMİTOĞLU, Ş., 2005. Ütopyadan Gerçekliğe: Yaşlıların Yaşam Kalitesinde Devrim Yaratan Nanoteknolojiler. III. Ulusal Yaşlılık Kongresi, 16-19 Kasım, İzmir. 

F13. HABLEMİTOĞLU, Ş. 2005. Küreselleşmeye Karşı Koymada Ulusal Kültürün Rolü: Medya-Eğitim İlişkisi. Ulusal Eğitim Kurultayı: Küreselleşme ve Eğitim, 11-12 Haziran, Ankara.

F14. HABLEMİTOĞLU, Ş., 2004. Tüketim Toplumunda Yoksul Olmak. Birinci Sosyal Hizmetler Şurası, 19-21 Nisan, Ankara. 

F15.HABLEMİTOĞLU, Ş., 2003. Yoksullukla Mücadelede Hedef Yaşam Kalitesi Hakkı. Sosyal Hizmet Sempozyumu 2003,  9-11 Ekim, Antalya.

F16. HABLEMİTOĞLU, Ş., 2000. Türkçü Akım ve Kadın Hareketi. Yeni Dünya Düzeni Kadın ve İrtica Uluslararası Konferansı, 18-20 Şubat, Ankara.

F17. HABLEMİTOĞLU, Ş., 2000. 21. Yüzyılda Küresel Dinamikler ve Türkiye'nin Kadın Gündemi. Türkiye Sorunlarına Çözüm Konferansı-III: 21. Yüzyılda Türkiye. 25-27 Ocak, Ankara. 

F18. GÖNEN, E. ve HABLEMİTOĞLU, Ş., 1998. Sürdürülebilir Kalkınma İçin Gönüllü Kadın Kuruluşlarının Kadının Güçlendirilmesine Yönelik Yaklaşımları. 4. Kadın Çalışmaları Toplantısı, 7-9 Eylül, İzmir

F19. GÖNEN, E., HABLEMİTOĞLU, Ş., ÖZMETE, E., 1998. Kadının İş Rolleri ve Stres. 6. Ergonomi Kongresi, 27-29 Mayıs, Ankara.

F20. GÖNEN, E. ve HABLEMİTOĞLU, Ş., 1997.Yaşlılık ve Kentsel Yaşam  Gerçeği. Yaşlılık ve Kentsel Yaşam Sempozyumu, 19 Mart, Ankara.

F21.GÖNEN, E. ve HABLEMİTOĞLU, Ş., 1996. Yaşlılık ve Performans. Yaşlılık ve Yaşam Kalitesi Sempozyumu, 20 Mart, Ankara.

F22. GÖNEN, E. ve HABLEMİTOĞLU, Ş., 1995. Yaşlılık, Toplumsal Yaşam ve Yaşam Dinamiği. Sosyal Devlet Yaklaşımında 2000’li Yıllara Doğru Olgun Gençlik Sempozyumu, 20 Mart, Ankara.

G. Ulusal bilimsel toplantılarda sunulan ve bildiri kitaplarında basılmayan bildiriler:

G1. HABLEMİTOĞLU, Ş. ve YILDIRIM, F., 2009. Küreselleşme ve Toplumsal Dönüşümün Bedeli: Türkiye’de Çocuk Kimliğinin Belirsizleşmesi. Uluslararası Katılımlı II. Çocuk Gelişimi Kongresi, 7-9 Ekim, Ankara.

G2. HABLEMİTOĞLU, Ş., 2006. Cumhuriyetin 83. Yılında “ Kadın Hala Düzenin Aynası’’. M. Kemal Atatürk’ün 87 Yıllık Düşünsel Yürüyüşü Sempozyumu, 3 Haziran, Ankara.

G3. GÖNEN, E., HABLEMİTOĞLU, Ş., 1996. Yaşlıların Bakımına İlişkin Kararlara Etik Yaklaşım. Sosyal Hizmet Sempozyumu’96, 16-18 Ekim, Ankara.

G4. GÖNEN, E. ve HABLEMİTOĞLU, Ş., 1996. Yaşlılık ve Çağdaş Yaşam.   III. Sosyal Psikiyatri Sempozyumu, 17-20 Nisan, Çanakkale.

G5. GÖNEN, E. ve HABLEMİTOĞLU, Ş., 1994. Yaşlıların Yaşam Kalitesinin İyileştirilmesi: Sosyal Devlet Anlayışında Evrensel Bir Yaklaşım. 4. Ulusal Sosyal Hizmet Konferansı, 26-28 Mayıs, Ankara.

H. Ulusal Dergilerde Yayınlanan Makaleler

H1. HABLEMİTOĞLU, Ş., 2008. Liberalizm Varken Dünya Barışı Bir Hayal. Nasıl, Temmuz/Ağustos: 52-53.

H2. HABLEMİTOĞLU, Ş., 2007. Batıda Yeni Irkçılık ve İslam Fobisi. 16 Mayıs Ulusal Hukuk ve Tavır Dergisi, Ağustos:5-7.

H3. HABLEMİTOĞLU, Ş., 2005. Bilim ve Teknolojide Kadının Görünmezliği.  Hakimiyet-i Milliye, 2( 2 ): 16-17.

H4. HABLEMİTOĞLU, Ş., 2004. Kemalist Kadın Devrimine Yönelik Eleştiriler ve Kemalist Kadın Devriminin Anlamı. Hakimiyet-i Milliye, 1 ( 3 ): 14-15.

H5. HABLEMİTOĞLU, Ş., 2004. Anne Sütü ve Gıda Güvenliği. Bilim ve Ütopya, Eylül(123): 54-57.

H6. HABLEMİTOĞLU, Ş., ÖZMETE, E., 2004. Sosyal Çevre Kirliliği ve Çocuk. Yaşadıkça Eğitim, Ocak/Mart ( 81): 29-33.

H7. HABLEMİTOĞLU, Ş., 2004. Devrilen Domino Taşlarından Olmayalım. Öğretmen Dünyası, 25(291): 28.

H.8. HABLEMİTOĞLU, Ş., 2003. Çocuk Hakları ve Çocukların Yaşam Kalitesi. Çalışma Ortamı, Ocak-Şubat/66: 16-18.

H9. HABLEMİTOĞLU, Ş., 2002. Gıda Güvenliğinin Sürdürülmesinde Kadınların “ Üretici, Koruyucu ve Kriz Yönetici” Rolleri. Çiftçi ve Köy Dünyası, 17(214): 22-27.

H10.HABLEMİTOĞLU, Ş., 2001. Kırsal Kesimde Kadınların Güçlenmesi ve “ Bilgi “ Arasındaki İlişki . Çiftçi ve Köy Dünyası, 16(203): 17-19.

H11. HABLEMİTOĞLU, Ş., 2001. Onurlu ve Güvenli Yaşam. Kadınlar Dünyası, Haziran/21: 38-39.

H12. HABLEMİTOĞLU, Ş., 2001. Ulusal Gıda Güvenliği Politikalarında Bir Ana Akım İnsan Hakkı Olarak “ Toplumsal Cinsiyet Eşitliği”. Çiftçi ve Köy Dünyası, 16(202): 23-26.

H13. HABLEMİTOĞLU, Ş., 2001. Genital Mutilasyon ya da Bilinen Adıyla Kadınların Sünneti: Kadına En Acımasız Saldırı. Kadınlar Dünyası, Ocak/16: 32-34.

H14. HABLEMİTOĞLU, Ş. ve ÖZMETE, E., 2001. Su Tüketimi. Çiftçi ve Köy Dünyası, 16(193): 26-30.

H15. HABLEMİTOĞLU, Ş., 2000. Küresel Ekonominin En Güçlü Aktörü Dünya Ticaret Örgütü Kadın İş Gücünü Tehdit Ediyor. Çalışma Ortamı, Kasım-Aralık/53: 14-16.

H16. HABLEMİTOĞLU, Ş., 2000. Kırsal Aile Sisteminde Sürdürülebilir Gıda Yönetimi. Çiftçi ve Köy Dünyası, 16(190): 27-31.

H17. HABLEMİTOĞLU, Ş., 2000. Disney’de Çalışmak Peri Masalı Değil. Kadınlar Dünyası, Ekim/13: 16-17.

H18. HABLEMİTOĞLU, Ş., 2000. Dünya Ticaret Örgütü (WTO-World Trade Organization) ‘nün Tarım Ticareti Anlaşması (AoA-Agreement on Agriculture). Çiftçi ve Köy Dünyası, 16(186): 23-26.

H19. HABLEMİTOĞLU, Ş., 2000. Küresel Ekonominin Dili (Uluslararası Terimler). Çiftçi ve Köy Dünyası, 16(184) 6-7.

H20. HABLEMİTOĞLU, Ş., 2000. Sürdürülebilir  Kalkınma İçin Gönüllü Kadın Kuruluşlarının Eğitim Etkinlikleri.  Çiftçi ve Köy Dünyası, 16(183): 28-32.

H21. HABLEMİTOĞLU, Ş., 2000. Ekoloji"yi Keşfeden Kadın: Ellen Swallow Richards (1854-1917). Kadınlar Dünyası, Nisan/7: 38-39.

H22. HABLEMİTOĞLU, Ş., 2000. Kadın Bakış Açısından Sürdürülebilir Kalkınma. Çalışma Ortamı Dergisi, Mart-Nisan/49: 14-17.

H23. HABLEMİTOĞLU, Ş., 2000. Yeni Bin Yıla Hazırlık: Gönüllü Kadın Kuruluşları. Kadınlar Dünyası, Ocak/4: 36-37.

H24. HABLEMİTOĞLU, Ş., 1999. Part-Time Çalışma Kadınların İstihdamı İçin Neden Uygundur? Çalışma Ortamı, Kasım-Aralık/47: 8-11.

H25. HABLEMİTOĞLU, Ş., 1999. Kırsal Alanda Kadınlara Yönelik Yayım Çalışmaları İçin "Toplumsal Cinsiyet Analizi"nin Önemi. Çiftçi ve Köy Dünyası, 15(179): 26-32.

H26. HABLEMİTOĞLU,  Ş., 1999. Türk Dünyası Kadınlar Kurultayı ve Büyük Buluşmanın Ardından. Kadınlar Dünyası, Ağustos/9: 17-20.

H27. HABLEMİTOĞLU, Ş., 1998. İş ve Aile Sisteminin Dengelenmesinde Kadınların Part-Time Çalışma Olanakları. Verimlilik Dergisi, 27(4): 127-144 (Hakemli).

H28. HABLEMİTOĞLU, Ş., 1998. Kırsal Alanda Kadınlar ve Sürdürülebilir Gıda Güvenliği. Tarım ve Köy, Eylül-Ekim/123: 32-35.

H29. HABLEMİTOĞLU, Ş., 1998. Kırsal Alanda Kadın: Sorunlar ve Yaklaşımlar. Anahtar,  10(112): 21-22.

H30. HABLEMİTOĞLU, Ş., 1998. Kırsal Alanda Kadınlar ve İşgücü Değeri. Cumhuriyet Bilim Teknik, 21 Şubat/ 570: 16.

H31. HABLEMİTOĞLU, Ş., 1997. Kadınların İş ve Aile Rollerinin Dengelenmesi: Eğilimler ve Talepler. Anahtar, 9(103): 12-22.

H32. HABLEMİTOĞLU, Ş., 1997. Sürdürülebilir Kalkınma İçin Çevre Bilinci ve Eğitimi. Çevre ve İnsan Dergisi, Haziran/34: 22-27.

H33. GÖNEN, E. ve HABLEMİTOĞLU, Ş., 1997. Kırsal Alanda Kadın   Üreticilere Yönelik Yayım Eğitiminin Geliştirilmesi. Çiftçi ve Köy Dünyası, 13(150): 21-25.

H34. HABLEMİTOĞLU, Ş. ve ÖZMETE, E., 1997. Çocuk ve Para Yönetimi. Yaşadıkça Eğitim, Mayıs/Haziran: 5-7.

H35. GÖNEN, E. ve HABLEMİTOĞLU, Ş., 1993. Orman Köylerinde Aile-Çevre Etkileşimi. 1. Ormancılık Şurası, 1-5 Kasım, Tebliğler ve Ön Çalışma Grubu Raporları. ( Cilt 3 ), T.C. Orman Bakanlığı, Seri No: 13, Yayın  No: 006, ( s: 620-628 ), Ankara.

H36. HABLEMİTOĞLU, Ş., 1991. Kadının Kooperatifçilik Hareketlerine Katılımı. Çiftçi ve Köy Dünyası, 7(79): 8-12.

H37. GÖNEN, E. ve HABLEMİTOĞLU, Ş., 1990. Yaşlıların Tüketim Harcamaları. Standard, 29(340): 40-44 (Hakemli).

H38. HABLEMİTOĞLU, Ş., 1990. Yaşlılık ve Boş Zaman. Cumhuriyet Bilim Teknik, Ekim/189: 3.

H39. GÖNEN, E. ve HABLEMİTOĞLU, Ş., 1990. Yaşlı Tüketiciler. Ekonomide Ankara, 34: 33-34.

H40. GÖNEN, E. ve HABLEMİTOĞLU, Ş. ,  1989. Teknolojik Gelişme Süreci  İçinde Kırsal Yöre Kadını. Çiftçi ve Köy Dünyası, 5(54): 11-14.

İ. DERGİ HAKEMLİĞİ

Aile Araştırma Kurumu - Aile ve Toplum Dergisi (Hakem)

Ankara Üniversitesi Sağlık Bilimleri Dergisi (Editör ve Hakem )

Balıkesir Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi (Hakem)

Gazi Üniversitesi Mesleki Eğitim Fakültesi Dergisi (Hakem)

Hacettepe Üniversitesi Sosyolojik Araştırmalar e-dergisi (Hakem)

Hacettepe Üniversitesi İktisadi İdari Bilimler Fakültesi Dergisi (Hakem)

International Journal of Consumer Studies (Hakem)

Social Behavior and Personality: an international journal (Hakem)

Toplum ve Sosyal Hizmet (Hakem)

Türkiye Ziraat Odaları Birliği Yayın Organı Çiftçi ve Köy Dünyası Dergisi (Yayın Kurulu Üyeliği)

World Applied Sciences Journal (Hakem)

J. Ulusal ve Uluslararası Konferanslar/Paneller

Türkiye’de Güzellik ve Şiddet Kıskacında Kadın İmgesi. Kadın Hakları ve Cinsiyet Ayrımcılığı Paneli, 8 Mart 2011, Ankara Barosu ve Ankara Üniversitesi, Ankara.

Dünya Kadınlar Gününün 100. Yılında Türkiye’de Kadın, 5 Mart 2010, Ankara Rotary Kulübü Dünya Kadınlar Günü Paneli, Ankara

Toplumsal Cinsiyete Dayalı Şiddet Bağlamında Travma ve İstismarı Önleme, 11 Mayıs 2009, Ankara Üniversitesi Sağlık Bilimleri Fakültesi, Dünya Hemşirelik Günü Paneli, Ankara.

Kadına Yönelik Şiddetin Ekolojisi, 5 Mayıs 2009, Ankara Üniversitesi Sağlık Bilimleri Fakültesi, Dünya Ebelik Günü Paneli, Ankara.

Türkiye’de Yakın Tarihin Hüzünlü Tanıkları ‘’Kadınlar’’, 6-8 Mart 2009, Türk Alman Toplumu, Stuttgart-Heidelberg, Almanya.

Bağımsızlıkçı Aydınlara Yönelik Cinayetler, 29 Ocak 2009, 16. Adalet ve Demokrasi Haftası,Yediveren Bağımsızlık Gülleri Paneli, Ankara.

Türkiye’de Siyasette Unut(tur)ulan Kadın, 26 Aralık 2008, Siyasette Kadın Paneli, Pamukkale Üniversitesi Kadın Sorunları Uygulama ve Araştırma Merkezi, Denizli.

Türkiye’de Post-Modern Kültürün Gündemi, 11 Kasım 2008, Atılım Üniversitesi, Ankara.

Dönüşen Değerler ve Değiş(tiril)en Türkiye, 22 Ekim 2008, Selçuk Üniversitesi, Konya.

Yeni Anayasa Taslağında Kadınlar Göz Ardı Ediliyor, 8 Mart 2008, Mersin Büyükşehir Belediyesi, Mersin.

 Türkiye’de Küreselleşme ve Yeni İslami Hareket Arasında Dönüştürülen Kadın İmgesi, 7 Mart 2008, İnönü Üniversitesi, Malatya.

Çatışan Toplumsal Değerlerimiz ve Dönüştürülen Türkiye, 1 Kasım 2007, Türkiye’nin Sorunları Konferansları Dizi 1, Giresun Üniversitesi, Giresun.

Küreselleşme Karşısında Kemalist Düşün Sistemi, 7-12 Mayıs 2007, Çukurova Üniversitesi 3. Bahar Şenlikleri, Adana.

Türkiye’de Kadınlar ve Küreselleşmenin Etkileri, 23 Mart 2007, Milli Güvenlik Akademisi Mezunları Derneği, Ankara.

Küreselleşme, Medya ve Kadın, 9 Mart 2007, Balıkesir Üniversitesi, Balıkesir.

Atatürk’ün Kadın Devriminin Kaynağı, 8 Mart 2007, Türkiye’de Kadının Durumu Paneli,   İTÜ Aydınlanma Günleri, İstanbul.

Aydın Cinayetleri ve Düşündürdükleri, 21 Aralık 2006, Türkiye’de İrticai Faaliyetler ve Aydın Cinayetleri, Çankaya Belediyesi, Ankara.

Küreselleşme, Medya ve Gençlik, 21 Mayıs 2006. Üniversitelerarası Atatürkçü Düşünce Toplulukları Gençlik Platformu, Eskişehir

Türkiye’de Ulus Devletin Geleceği ve Aydın Cinayetleri. 18-20 Aralık 2005, Uluslararası Kıbrıs Üniversitesi, Kıbrıs.

Küreselleşme ve Ulus Devletin İşlevselliği, 25 Nisan 2005, Küreselleşme Kıskacında Ulus Devlet Paneli, Ankara.

Küreselleşme ve Kadın, 21 Mart 2005, Başkent Üniversitesi Hukuk Topluluğu, Ankara.

Bilgi ve İletişim Çağında Kadının Görünmezliği, 8 Mart 2005, Burdur Valiliği ve ADD Burdur Şubesi, Burdur.

Küreselleşme ve Sosyal Boyutları, 9-10 Temmuz 2004, Tüm Halk Eğitimciler, Dikili.

Küreselleşme ve Ulusal Kültür, 12-14 Kasım 2004, Ulusal Sanayici ve İşadamları Derneği 4. Danışma Kurulu Toplantısı, Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti.

Atatürk’ün Kadın Devrimine Yönelik Eleştiriler ve Kadın Devriminin Anlamı, 11 Kasım 2002, Stutgart ve Çevresi Atatürkçü Düşünce Derneği, Almanya.